Калі вам даводзілася чуць аб такім матэрыяле як морилка па дрэве, і вы заўсёды думалі, што гэта нейкая вадкасць, дзякуючы якой драўніна атрымлівае карычневы колер або любой яго адценне, то можна смела сцвярджаць, што аб морилках вам вядома няшмат.

Дзякуючы сучасным морилкам драўніну можна афарбаваць амаль што ў любы колер. Акрамя гэтага, варта заўважыць, што дадзены матэрыял ўжываецца ў якасці выдатнага антысептыку і ён неабходны з той мэтай, каб падоўжыць эксплуатацыйны тэрмін вырабаў, выкананых з драўніны, практычна ўдвая. Асаблівасці дадзенага матэрыялу разгледзім ніжэй, а таксама азнаёмімся з разнавіднасцямі цяпер якія выпускаюцца морилок і іх ўласцівасцямі, што дазволіць вам разумець, на што яны здольныя. Вялікі асартымент морилок і лакафарбавых матэрыялаў даступны тут, на сайце кампаніі «Bumans».

Морилка для дрэва, або чым таніраваць драўніну

Морилка для дрэва, або чым таніраваць драўніну

Якіх відаў бывае морилка па дрэве і ў чым яе асаблівасці

Тыя вадкасці па дрэве, якія яшчэ называюць «морилкой», выпускаюцца трыма групамі, адштурхваючыся ад таго, на якой яны зроблены аснове. Так, морилки бываюць спіртавым, воднымі і алейнымі і кожная з іх адрозніваецца добрымі якасцямі і недахопамі, што разгледзім ніжэй.

Морилка з воднай асновай. На дадзены момант такі матэрыял можна набыць у двух варыянтах – у гатовым стане, з якім ужо можна працаваць і пад выглядам парашка, дзе яго варта раствараць у вадзе. Дадзены выгляд насычэння цяпер найбольш распаўсюджаны, так як яна дае магчымасць афарбоўваць драўняныя вырабы практычна ў любыя адценні, але, часцей за ўсё гэта колер або адценне самага дрэва. Такія віды морилок, асновай якіх служыць вада, адрозніваюцца адзіным, не немалаважным недахопам – з-за іх пачынаюць падымацца драўняныя валакна. Вядома, хто-то ў гэтай сітуацыі бачыць станоўчы бок, бо такім чынам можна падкрэсліць структуру драўніны, але, адмоўная бок заключаецца ў тым, што менавіта поднятные валакна дзелячы драўніны менш устойлівай да негатыўнага ўздзеяння вільгаці. Зараз ёсць рашэнне, якое дазваляе змагацца з такім эфектам – перш чым наносіць морилку, паверхню вырабы намачивается, вытрымліваецца пэўны час, ошкуривается і толькі пасля гэтага апрацоўваецца морилкой;

• спіртовая морилка – гэты матэрыял уяўляе сабой анілінавых фарбавальнік, раствораны ў дэнатурату. Як і папярэдні выгляд матэрыялу, такая морилка вырабляецца ў двух варыянтах – гатовая да выкарыстання і пад выглядам парашка. Яна мае адзін недахоп – хутка сохне і менавіта з-за гэтага на паверхні вырабы могуць утварацца непрывабныя плямы. Да таго ж, уласнымі рукамі вырабіць такі выгляд морилки – задача не з простых, бо, каб драўніна была афарбаваная раўнамерна, варта выкарыстоўваць ручной або пнеўматычны фарбапульт;

• алейная морилка – за кошт дадзенага матэрыялу апрацоўваная драўніна можа атрымаць любы цяпер даступны адценне. Абумоўліваецца гэта тым, што фарбавальнікі змешваюцца ў растваральных алеях. Каб разводзіць такія морилки варта скарыстацца адмысловым растваральнікам – «Уайт Спірыт». Працаваць дадзенай насычэннем прасцей простага, так як яна хутка высыхае, раўнамерна наносіцца і не падымае валакна матэрыялу.